Tannréttingar

Á þriðja aldursári eru allar barnatennur yfirleitt komnar fram og þá ætti barnið að vera farið að kynnast tannlækninum sínum. Tannlæknirinn lítur eftir öllu viðkomandi tönnum, þar á meðal tann- og bitskekkju, og vísbendingum um þörf fyrir tannréttingu. Tannréttingasérfræðingar hafa lokið þriggja ára framhaldsnámi í sinni grein og því leita aðrir tannlæknar oftast til þeirra þegar tannskekkja uppgötvast. Tilvísun er þó ekki nauðsynleg og geta foreldrar leitað beint til tannréttingasérfræðinga hvenær sem er.

Í hugum flestra eru unglingsárin sá tími sem tengist tannréttingu með spöngum eða svokölluðum föstum tækjum. Mörg vandamál er þó auðvelt að leysa fyrr, sérstaklega getur verið áhrifaríkt að grípa inn í þegar fyrstu fullorðinstennurnar eru að koma fram við 6 til 8 ára aldur.

Hver er tilgangur meðferðar á tannskiptaaldri?

Að skapa skilyrði fyrir eðlileg tannskipti og kjálkavöxt.
Að koma í veg fyrir grófar tann- og bitskekkjur, þvingunarbit og andlitsskekkjur.
Að draga úr framstæði framtanna til að minnka hættu á áverkum, t.d. brotnum framtönnum.
Að stöðva óæskilega ávana, s.s. fingursog og tunguþrýsting.
Að draga úr vandamálum við tal og öndun.
Að minnka líkur á tannskemmdum með því að gera tannhreinsun auðveldari.
Að viðhalda tannbilum fyrir undirliggjandi fullorðinstennur ef barnatennur hafa tapast ótímabært.
Að koma í veg fyrir stríðni vegna tannskekkju.Í mörgum tilfellum getur besta meðferðin falist í bið með tannréttingar þar til tannskiptum lýkur við 10 til 15 ára aldur, eða jafnvel í sumum tilvikum þar til vexti er að mestu lokið.

Mikilvægt er að tannréttingasérfræðingurinn sé hafður tímanlega með í ráðum til að hægt sé að tímasetja aðgerðir þannig að þær verði eins markvissar og einfaldar og mögulegt er.